به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «آناج»، مس سونگون روزهایی را پشت سر میگذارد که بیشتر از هر زمانی بوی نگرانی میدهد. تیمی که طی سالهای گذشته با قهرمانیهای متوالی در لیگ برتر فوتسال به یک قدرت بلامنازع تبدیل شده بود، حالا در شرایطی وارد فصل جدید خواهد شد که بخش مهمی از سرمایه فنی خود را از دست داده و در بازار نقلوانتقالات نیز تحرک امیدوارکنندهای از خود نشان نداده است.
از دست دادن سه ستاره ملیپوش و کلیدی ضربه بزرگی به پیکره مس سونگون وارد کرد. بهروز عظیمی، مهدی مهدیخانی و سجاد یوسفخواه که از این تیم جدا شدند، بخشی از استخوانبندی تیمی بودند که قرار بود با تکیه بر نسل تازه روند پوستاندازیاش را کامل کند و برای سالهای بعد نیز در قامت یک مدعی بماند. خروج این سه مهره در واقع بخش مهمی از زحمات چند فصل اخیر برای جوانسازی و بازسازی تدریجی ترکیب را هم بر باد داد.
نکته نگرانکنندهتر اما واکنش مسیها در برابر این ریزش بزرگ است. تا اینجای کار، تنها اقدام جدی باشگاه ورزقانی در نقلوانتقالات، تمدید قرارداد با سه بازیکن فصل گذشته بوده است. حرکتی که در بهترین حالت فقط میتواند قسمتی از داشتههای قبلی را حفظ کند، نه اینکه جای خالی ستارههای ملیپوش جدا شده را پر کند. این یعنی مس سونگون به جای تقویت، فعلاً فقط در حال جلوگیری از ریزش بیشتر بوده است.
واقعیت این است که مس حالا در موقعیتی قرار گرفته که باید تیمی از نو بسازد. این شرایط برای باشگاهی با سابقه و اعتبار مس سونگون یک عقبگرد آشکار محسوب میشود. تیمی که تا همین چند فصل قبل بیرقیب پیش میرفت و در لیگ برتر یکهتازی میکرد، با مجموعهای از سیاستهای نادرست، آرام آرام قافیه را به رقیب سنتی خود واگذار کرد. حالا هم این اتفاقات نشان میدهد که وضعیت این تیم نهتنها بهتر نشده، بلکه حتی از سالهای قبل هم نگرانکنندهتر شده است.
مس سونگون سالها با برنامهریزی درست به قدرت اول فوتسال ایران تبدیل شده بود. همان تیم امروز در شرایطی قرار دارد که هوادارانش با تردید و دلنگرانی تحولات تابستانی را دنبال میکنند. نگرانی آنان هم بیدلیل نیست. وقتی سه ملیپوش از دست میروند و به جای جبران این خلاء، تنها خبرها به تمدیدهای داخلی محدود میشود، طبیعی است که دوستداران این تیم نسبت به آینده تیم محبوب خود نگران شوند.
اکنون سوال این است که مس سونگون با این تغییرات و این مدل تیم بستن قرار است چگونه دوباره به جایگاه قبلی خود بازگردد؟ آیا مدیران باشگاه برای جبران این عقبماندگی، برنامهای در ادامه نقلوانتقالات دارند یا باید این فصل را نقطه آغاز یک دوره پرنوسان برای نارنجیپوشان دانست؟
آنچه فعلاً از بیرون دیده میشود، تصویری امیدوارکننده نیست. مس سونگون به جای حضور پرقدرت در بازار نقلوانتقالات، در موضع تدافعی قرار گرفته است. تیمی با این سابقه برای بازگشت به مسیر قهرمانی به تغییر رویکرد اساسی نیاز دارد؛ وگرنه این نگرانی وجود دارد که فاصلهاش با روزهای طلایی هر فصل بیشتر شود.
انتهای خبر/