ماجرای مشروطه به روایت رهبر شهید

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آناج»، به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی آناج، رهبر شهید انقلاب در بخشی از خاطرات خود به دوران مشروطه می‌پردازد که در ادامه بخشی از آن را می‌خوانیم.

پدرم در زمان نهضت مشروطه دوازده‌ سال داشته و از نزدیک ‌شاهد قضایای تبریز بوده است. برای همین خیلی مسائل را دیده بود و نقل می‌کرد. روزهایی را دیده بود که باقرخان با دسته‌ تفنگ‌دار خود از محلّه‌ خیابان بخشی از تبریز را سازمان‌دهی و بسیج می‌کرد تا به کمک دوست و هم‌رزمش ستّارخان که در بخش‌های دیگری وظایف مشابهی را انجام میداد، یازده محلّه‌ تبریز را در برابر محلّه‌ شتربان که سنگر مخالفان مشروطه بود به جنگ و مقاومت وادار سازد.

پدرم که آن روزها هنوز به دوران بلوغ نرسیده بود، بارها باقرخان را که در مدخل کوچه‌ی قره‌باغی‌ها بر روی سکّویی نشسته و جوانان تفنگ‌دار محلّه گرد او را گرفته بودند، در سر راه خود به مدرسه‌ی طالبیّه میدیده است.

پدرم نقل می‌کرد: «باقرخان هم‌محلّه‌ای ما بود. خانه‌اش در محلّه‌ی خیابان و در همان کوچه‌ قره‌باغی‌ها قرار داشت. مرد قدبلند و شجاعی بود. ابتدای کوچه درگاهی بود که باقرخان مثل داش‌های محلّه و بزن‌بهادرها آنجا می‌نشست و بقیّه‌ داش‌ها هم دوروبَرش را می‌گرفتند.وقتی من رد می‌شدم، احترام می‌گذاشت و به اطرافیانش می‌گفت پسر آقا است.»

البتّه آن زمان پدربزرگم فوت شده بوده و پدرم هم نوجوان بوده است. باقرخان به خاطر همین که در آن محلّه زندگی می‌کرده، به پدربزرگم ارادت داشته است.

پدرم علمای آن محل را اسم می‌آورد و تعریف می‌کرد که گاهی باقرخان شخصاً به آنها مراجعه می‌کرد و می‌پرسید «آقا! شما به این قضیّه، یعنی مشروطه، راضی هستید؟‌ ‌‌امضای شما از روی طوع و رغبت بوده؟‌»

در جایی عکس دسته‌جمعی فعّالان نهضت مشروطیّت در تبریز به چاپ رسیده بود. پدرم یکایک آنان را می‌شناخت و به نام، معرّفی می‌کرد.

در زمان جوانی ما، عکس حادثه‌ اعدام ثقة‌الاسلام را هم که برای پدرم آوردیم، یادش آمد و گفت: «این شیخ سلیم است، این فلانی است و…».

انتهای خبر/