به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آناج»، محمدعلی حامدی، از فعالان دانشجویی در یادداشتی نوشت:
پرتاب و دریافت موفق سیگنال از سه ماهواره ایرانی را اگر فقط یک خبر فنی بدانیم اصل ماجرا را ندیدهایم. مسئله اصلی خود ماهوارهها نیست بلکه مسیری است که پشت این اتفاق قرار دارد.
مسیری که نشان میدهد قطار علم در ایران برخلاف القای ناامیدی متوقف نشده و آرام اما پیوسته در حال حرکت است.
سؤال رایج این روزها این است که خب که چی ماهواره به چه دردی میخورد. این سؤال اگر از سر بیاطلاعی نباشد پاسخ روشن دارد. ماهواره یعنی تولید داده مستقل.
یعنی کشوری که برای پایش منابع آب تغییرات اقلیمی فرونشست زمین مدیریت کشاورزی و بحرانهای طبیعی وابسته به داده دیگران نیست. یعنی تصمیمسازی بر پایه اطلاعات واقعی نه حدس و گزارشهای ناقص.
در جهانی که قدرت بر داده و تحلیل استوار است نداشتن فناوری فضایی یعنی حذف شدن از چرخه تصمیمسازی.
نکته مهمتر ترکیب انسانی این پروژههاست. بخش مهمی از طراحی ساخت و پژوهش این ماهوارهها توسط جوانانی انجام شده که در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی رشد کردهاند.
این همان جوانگرایی واقعی است نه شعاری. جوانگراییای که در آن مسئولیت داده میشود تجربه ساخته میشود و مسیر علمی شکل میگیرد. این دقیقاً همان نگاهی است که رهبر انقلاب سالها بر آن تأکید داشتهاند. علمی که زیرساخت قدرت و پیشرفت کشور است نه ویترین تبلیغاتی.
این پرتاب قرار نیست یکشبه مشکلات کشور را حل کند. هیچ دستاورد علمی چنین کارکردی ندارد. اما اگر این مسیر ادامه پیدا کند اگر اعتماد به جوانان حفظ شود و علم از سیاستزدگی دور بماند نتیجه آن کشوری خواهد بود که مسائل خود را با عقل علمی حل میکند نه با آزمون و خطای پرهزینه.
ماهوارهها شاید در آسمان باشند اما اثرشان روی زمین است. روی کیفیت تصمیمها آینده توسعه و امیدی که هنوز میشود به علم تکیه کرد.