به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی آناج، روزهای اخیر مهدی لیثی، از مادحان تبریزی با انتشار استوری انتقادی از مواضع رئیسجمهوری، به دوگانه میدانداری مسئولان و مردم اشاره کرده و نوشته بود: «میدوندار اونایی بودن که از زندگیشون زدن و برای پرچم و خاک ۱۶۰ شب زندگی ندارن؛ نه [اونایی] که برای ماشینهای لاکچری و آمریکایی مجوز گرفتن و کل شهر شده از عوامل دولت».
وی در بخش نخست متن خود نیز به با یادآوری اتفاقات رخداده در ونزوئلا، حمایت مردم از دولت را گوشزد کرده و نوشته بود: «دکتر جان اینایی که تو خیابون بودن اگه نبودن شما هم مثل مادورو با دمپایی سرگردون زندونایی ایالات متحده بودی.»
فارغ از اینکه در مرام مداحی، ساحت مدح فقط باید مختص اهلبیت (ع) باشد، بهلحاظ برخورداری از سرمایه اجتماعی قابل اعتنا و بهنوعی نمایندگی افکار قشرهایی از مردم، انتظار میرود که مداح، صریحاللهجه نیز باشد.
هر چند که نقد قاعده و ساختاری دارد و باید ضمن پرهیز از توهین، زحمات خادمان مردم در دولت نیز نفی نشده و با ملاحظات رعایت اصل وحدت در شرایط فعلی همراه باشد؛ اما نباید بهای نقد ولو ناخوشایند، بهحدی گران باشد که باعث هجمههای غیرمنصفانه و نادیده گرفتن پایکار بودن ۱۶۰ روزه این مداح در همراهی با مردم مبعوث شود.
پرواضح است که در نبرد سخت، حماسهسرائی از ارکان لاینفک آن است که در برخی جهات حتی مهمتر از عرصه میدان است؛ چراکه حفظ روحیه عمومی با خلق آثاری فاخر و استمرار همراهی با مردم در کف میدان خود جهادی مضاعف است. گواه همین ادعا را میتوان با بازخوردگیری از مردم و حتی نگاههای جامعهشناختی، نشان داد.
حتی در نگاهی دیگر، باید گفت که عرصه همین میدان و خیابان هم در جنگ ۱۲ روزه و هم این ۱۶۰ روز پساز جنگ رمضان، برای بسیاری دیگر از مداحان فراخ بود، اما یا از سر عافیتطلبی یا زحمت نخواستند کتوشلوار خاکی کرده و به مانند وی میدانداری کنند.
از این رو با کنار هم گذاشتن گزارههای ذکر شده، نباید خدمات و زحمات افرادی مانند لیثی بهخاطر یک موضع نادیده گرفته شود. مضاف بر اینکه شخص رئیسجمهوری نیز بارها و بارها از نقد حمایت کردهاند و نهایتاً نباید سرمایهسوزی کرد؛ چراکه امثال مهدی لیثیها سرمایه این شهرند.
انتهای پیام/