به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «آناج»، صحبتهای محمدرضا زنوزی در برنامه «شبهای فوتبالی» نه یک هیجان لحظهای بود و نه یک تهدید بیپشتوانه. آنچه که مالک باشگاه تراکتور در این مصاحبه تلویزیونی بیان کرد، اظهاراتی صریح علیه ساختاری بود که سالهاست عدالت را بهصورت انتخابی اجرا میکند و هر بار سادهترین راه را در متهم کردن تراکتور دیده است.
زنوزی صریح و بیپرده از مهندسی نتایج، بیعدالتی در داوریها و برخوردهای دوگانه نهادهای تصمیمگیر بهویژه در ارکان قضایی سخن گفت. مسائلی که همواره در محافل فوتبالی زمزمه میشد اما کمتر مدیری حاضر بود هزینه بیان علنی آن را بپردازد. این بار اما یک مالک باشگاه، آنهم در قاب تلویزیون، مستقیماً انگشت اتهام را به سمت ساختار معیوب مدیریت فوتبال نشانه رفت.
مرزی که عمداً شکسته میشود
بخش مهم و حساس صحبتهای زنوزی به شعارهای قومیتی و توهینآمیز علیه هواداران و مردم ترکزبان بازمیگشت. موضوعی که سالهاست در برخی ورزشگاهها تکرار میشود اما غالباً با سکوت، بیتفاوتی یا برخوردهای حداقلی فدراسیون فوتبال همراه بوده است.
در واقع، مالک تراکتور با این صحبتهایش مرزی هم میان رقابت فوتبالی و نفرتپراکنی ترسیم کرد. مرزی که سالهاست در برخی ورزشگاهها عمداً شکسته میشود. او تأکید کرد که اشتباه داوری قابل تحمل است، اما توهین به هویت، زبان و قومیت مردم، خط قرمزی است که عبور از آن تبعات سنگینی خواهد داشت.
پرده برداری از یک دوگانه
زنوزی با مقایسه جریمههای سنگین تراکتور با نادیده گرفتن توهینهای آشکار قومیتی هواداران منتسب به پرسپولیس از استاندارد دوگانهای پرده برداشت که اعتماد عمومی به عدالت فوتبال را بهشدت خدشهدار کرده است. آنهم در جهت حمایت از تیم سوگلی پایتخت و جالب این است که این رفتار جانبدارانه و یکسویه نهتنها صدای اعتراض تراکتور که بلکه اکثریت تیمها را درآورده است.
این سوال زنوزی هم بسیار بجا مطرح شد اینکه چگونه ممکن است برای ناسزا یا رفتار محدود علیه یک فرد موضعگیریهای تند در رسانهها گرفته شده و جریمههای بیسابقه و سنگین علیه تراکتور صادر شود اما در مقابل، توهینهای آشکار قومیتی علیه مردم ترکزبان در ورزشگاههای مختلف، یا نادیده گرفته شود یا با حداقل واکنش همراه باشد؟ این پرسشی است که مالک تراکتور با صدای بلند مطرح کرد و تاکنون هم هیچ پاسخ برای این سوال وجود نداشته است.
هشدار مالک تراکتور
وقتی کمیته انضباطی بهجای نقش بازدارنده به ابزاری برای فشار یکطرفه تبدیل میشود، طبیعی است که احساس تبعیض به بیاعتمادی کامل تبدیل شود. جریمههای سنگین و سریع برای تراکتور در کنار سکوت معنادار در برابر شعارهای قومیتی هواداران منتسب به پرسپولیس، این شائبه را بیش از پیش تقویت میکند که قانون در فوتبال ایران برای همه یکسان نوشته نشده است.
هشدار مالک تراکتور درباره احتمال کنارهگیری از رقابتها نیز زمانی که اعلام کرد حاضر است تیمش را از رقابتها کنار بکشد اما زیر بار تحقیر، تبعیض و توهین به همشهریان و همزبانانش نرود، بیشتر از یک تهدید ضمنی، اعلام خطر نسبت به آینده فوتبال ایران است. فوتبالی که نتواند امنیت روانی هواداران، عدالت رقابتی و کرامت اجتماعی را حفظ کند، دیر یا زود سرمایه اجتماعی خود را از دست خواهد داد.
توپ در زمین فدراسیون فوتبال
اکنون توپ در زمین فدراسیون فوتبال و کمیتههای آن از داوران، انضباطی تا اخلاق است. یا باید با تصمیمات شفاف، یکسان و شجاعانه نشان دهند که فوتبال ایران تحمل اصلاح دارد یا با ادامه همین مسیر باید منتظر شکاف عمیقتر، اعتراض گستردهتر و بیاعتمادی بیشتر باشند.
مالک باشگاه تراکتور شب گذشته در مصاحبه خود حرفی زد که شاید تلخ بود اما واقعی. فوتبال ایران اگر قرار است بماند، ناچار است این واقعیتها را ببیند نه اینکه با جریمههای گزینشی و سکوتهای هدفمند فقط صورت مسأله را پاک کند.
انتهای خبر/